"سی ام بهمن ماه"

سلام!

مثه خیلی وقتایه دیگه دوباره بازیم دادی...دوباره نفهمیدم چیشد اما یهو خودمو تو لیست بازنده ها دیدم و تو هم نفر اول شده بودی و از ته دل میخندیدی

اره!زندگی مثه یه گیمه...

یه گیم با تموم آدمایه دور و برت....حالا چه ازشون متنفر باشی چه عاشقشون باشی،باید با همشون یه دست بری!

تو شروع بازی همه چی به نفعه توعه...خوش خوشانته و مطمعنی که میبری....

همه چیو از ان خودت میدونی.غافل از اینکه"پایان بازی فراتز از باور های ماست!" وسط همین خوشیا و حواس نبودنا یهو به خودت میای میبینی خیلی وقته به چند تا رقیب مدام داری میبازی.میری جلو آینه

-سعی میکنی یه سر فصل جدیدو باز کنی-

دو تا فحش...دو تا تعریف...

ولی اخرش بازم به خودت مغروری..{مثل همیشه!}

خب حقم داری..تو این دنیا فقط باید خودتو بخوای.اینجا مردم لیقات دلباختگی ندارن،

بله!و خلاصه اینکه....

سخن از ما و گوش شنوا از کیست؟

اصن با خودم دارم حرف میزنم(تو فک کن بلند بلند فکر میکنم:))

مهم اینه من الان کلا دارم سعی می کنم خارج از هر بازی و راند و دغدغه ای تو باغ خیالاتم قدم بزنم و رقیب بعدیمو تصور کنم...

زیاد حرف میزنم؟مهم نیست...عادت ندارم حرفمو قطع کنم!

"من فقط و فقط تو باغ خیالات خودم قدم میزنم"

سی ام بهمن ماه

_________________________________

طا.حِ

"سی ام بهمن ماه"...