آدمک

جانان من!

اروم بخواب ... این دل به یادت بیداری ها کشیده است

بخند ... که نمی دانی این تن برای خند های تو چه شب هارا به گریه نشسته است

حرفی بزن...که این زبان از به واژه کشانیدن احساساتش عاجز است

ای یار بی وفای من...ای ترانه سکوت

این ادمک را دوست بدار

او تنها تورا دارد

تو ... تنها کس او هستی

او ... منی است که جز تو هیچ کس را حتی خودش را هم نمی شناسد

او سال هاست که هیچ کس نیست

Paria.grt

"سی ام بهمن ماه"...